آزمایش‌های تشخیص سرطان در ستارخان از جمله خدمات تشخیصی مرتبط با بررسی و شناسایی بیماری‌های سرطانی هستند که با توجه به نوع سرطان، علائم بالینی، سن، جنسیت، سابقه خانوادگی و عوامل خطر هر فرد انتخاب می‌شوند. در آزمایشگاه پاتوبیولوژی پیشرو، بخش‌های تخصصی مختلفی مانند هماتولوژی، بیوشیمی، پاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی در بررسی نمونه‌های آزمایشگاهی مرتبط با بیماری‌ها نقش دارند. آزمایش خون، بررسی مارکرهای توموری، آزمایش‌های سلولی و بررسی نمونه‌های بافتی از روش‌هایی هستند که می‌توانند در تشخیص، ارزیابی یا پیگیری سرطان مورد استفاده قرار گیرند.

نکته مهم این است که هیچ آزمایش خون واحدی نمی‌تواند تمام انواع سرطان را به‌طور قطعی تشخیص دهد. برخی آزمایش‌ها برای غربالگری افراد بدون علامت، بعضی برای بررسی احتمال بیماری و گروهی دیگر برای تأیید تشخیص، انتخاب درمان یا پایش وضعیت بیماران مبتلا به سرطان کاربرد دارند.

آزمایش‌های عمومی برای بررسی احتمال سرطان

آزمایش‌های عمومی خون معمولاً برای ارزیابی وضعیت سلامت بدن و شناسایی تغییرات غیرطبیعی انجام می‌شوند. نتایج این آزمایش‌ها ممکن است پزشک را به بررسی‌های تکمیلی برای تشخیص برخی بیماری‌های سرطانی هدایت کند، اما به‌تنهایی روش اختصاصی غربالگری سرطان محسوب نمی‌شوند.

آزمایش CBC (شمارش کامل سلول‌های خونی)

آزمایش CBC یکی از مهم‌ترین آزمایش‌های خون است که تعداد گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید، پلاکت‌ها و شاخص‌هایی مانند هموگلوبین را بررسی می‌کند.

تغییرات غیرطبیعی در این شاخص‌ها ممکن است در برخی بیماری‌های خونی، از جمله لوسمی (سرطان خون)، مشاهده شوند. همچنین بعضی از بیماران مبتلا به لنفوم یا سایر سرطان‌ها ممکن است دچار کم‌خونی یا تغییرات شمارش سلول‌های خونی شوند.

بااین‌حال، نتیجه غیرطبیعی CBC الزاماً به معنای ابتلا به سرطان نیست و ممکن است ناشی از عفونت، کمبودهای تغذیه‌ای یا سایر بیماری‌ها باشد.

برای آشنایی بیشتر با این آزمایش و کاربردهای آن، می‌توانید به صفحه بخش هماتولوژی آزمایشگاه پیشرو مراجعه کنید.

آزمایش ESR و CRP (شاخص‌های التهابی)

آزمایش‌های ESR و CRP برای بررسی وجود التهاب در بدن انجام می‌شوند. افزایش این شاخص‌ها می‌تواند در بیماری‌های عفونی، التهابی، خودایمنی و گاهی برخی سرطان‌ها مشاهده شود.

این آزمایش‌ها اختصاصی سرطان نیستند و نمی‌توان بر اساس افزایش آن‌ها وجود تومور را تأیید کرد. پزشک از نتایج ESR و CRP در کنار سایر یافته‌های بالینی برای بررسی وضعیت بیمار استفاده می‌کند.

آزمایش آنزیم‌های کبدی (ALT، AST و ALP)

اندازه‌گیری آنزیم‌های کبدی از جمله ALT، AST و ALP به بررسی سلامت کبد و مجاری صفراوی کمک می‌کند.

در برخی بیماران مبتلا به سرطان کبد یا سرطان‌هایی که به کبد گسترش یافته‌اند، ممکن است سطح این آنزیم‌ها تغییر کند. البته افزایش آنزیم‌های کبدی دلایل بسیار متنوعی دارد و به‌تنهایی نشان‌دهنده وجود تومور یا متاستاز نیست.

این آزمایش‌ها در بخش بیوشیمی آزمایشگاه پیشرو مورد بررسی قرار می‌گیرند.

مارکرهای توموری (Tumor Markers) در آزمایش تشخیص سرطان

مارکرهای توموری یا نشانگرهای سرطانی موادی مانند پروتئین‌ها، آنزیم‌ها یا برخی تغییرات ژنتیکی هستند که توسط سلول‌های سرطانی یا سایر سلول‌های بدن تولید می‌شوند.

این نشانگرها ممکن است در خون، ادرار، سایر مایعات بدن یا نمونه‌های بافتی شناسایی شوند. اندازه‌گیری آن‌ها در شرایط مشخص می‌تواند به پزشک در بررسی نوع سرطان، ارزیابی پاسخ به درمان و شناسایی احتمال عود بیماری کمک کند.

بااین‌حال، افزایش مارکرهای توموری همیشه نشانه سرطان نیست و بعضی بیماری‌های غیرسرطانی نیز می‌توانند باعث افزایش آن‌ها شوند. همچنین طبیعی بودن سطح این مارکرها، ابتلا به سرطان را به‌طور کامل رد نمی‌کند.

انواع مارکرهای توموری و کاربرد آن‌ها

مارکر توموری سرطان‌های مرتبط کاربرد اصلی
CEA روده بزرگ و برخی سرطان‌های دیگر پایش پاسخ به درمان و بررسی احتمال عود، به‌ویژه در سرطان کولورکتال
CA-125 تخمدان کمک به ارزیابی برخی توده‌های تخمدانی و پیگیری درمان؛ ممکن است در آندومتریوز نیز افزایش یابد
CA 15-3 / CA 27.29 پستان پایش بیماری در برخی بیماران، به‌خصوص در سرطان پیشرفته پستان
CA 19-9 پانکراس و مجاری صفراوی کمک به پایش درمان و بررسی روند بیماری؛ برای غربالگری عمومی مناسب نیست
PSA پروستات کمک به ارزیابی بیماری‌های پروستات و پایش سرطان پروستات
AFP کبد و برخی تومورهای سلول زایا کمک به ارزیابی و پایش برخی سرطان‌های کبد، بیضه و تخمدان
Beta-hCG تومورهای سلول زایا و بیماری‌های تروفوبلاستیک کمک به تشخیص و پیگیری برخی تومورها در شرایط بالینی مشخص
Thyroglobulin سرطان تمایزیافته تیروئید پایش پاسخ به درمان و بررسی احتمال عود، به‌ویژه پس از برداشتن تیروئید

آزمایش CEA برای بررسی سرطان

آزمایش CEA یا آنتی‌ژن کارسینوامبریونیک بیشتر در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ و راست‌روده برای بررسی روند درمان و احتمال بازگشت بیماری استفاده می‌شود.

افزایش CEA ممکن است در برخی سرطان‌های دیگر و حتی شرایط غیرسرطانی، از جمله سیگار کشیدن و بعضی بیماری‌های التهابی، مشاهده شود. بنابراین، این آزمایش به‌تنهایی برای تشخیص یا غربالگری سرطان روده مناسب نیست.

آزمایش CA-125 برای سرطان تخمدان

آزمایش CA-125 یکی از نشانگرهای مورد استفاده در بررسی و پیگیری سرطان تخمدان است.

افزایش CA-125 همیشه به معنای ابتلا به سرطان نیست و ممکن است در شرایطی مانند آندومتریوز، قاعدگی و برخی بیماری‌های خوش‌خیم نیز مشاهده شود.

به همین دلیل، این آزمایش برای غربالگری روتین سرطان تخمدان در زنان بدون علامت و با خطر متوسط توصیه نمی‌شود.

آزمایش PSA برای بررسی سرطان پروستات

آزمایش PSA میزان آنتی‌ژن اختصاصی پروستات را در خون اندازه‌گیری می‌کند. افزایش PSA می‌تواند در سرطان پروستات مشاهده شود، اما التهاب پروستات و بزرگ‌شدن خوش‌خیم آن نیز ممکن است باعث افزایش این شاخص شوند.

تصمیم‌گیری درباره انجام آزمایش PSA با هدف غربالگری باید بر اساس سن، سابقه خانوادگی، عوامل خطر و گفت‌وگو با پزشک درباره مزایا و محدودیت‌های آزمایش انجام شود.

آزمایش AFP برای سرطان کبد

آزمایش AFP یا آلفافتوپروتئین در بررسی برخی سرطان‌های کبد و تومورهای سلول زایا کاربرد دارد.

پزشک ممکن است در افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن کبدی، در کنار تصویربرداری و سایر بررسی‌ها، از این آزمایش استفاده کند. افزایش AFP به‌تنهایی تشخیص قطعی سرطان کبد محسوب نمی‌شود.

آزمایش‌های پاتولوژیک و نمونه‌برداری برای تشخیص سرطان

در صورتی که معاینات، آزمایش‌های خون یا روش‌های تصویربرداری احتمال وجود سرطان را مطرح کنند، پزشک ممکن است برای تأیید تشخیص، بررسی بافتی یا سلولی درخواست کند.

بیوپسی (نمونه‌برداری بافتی)

بیوپسی یکی از مهم‌ترین روش‌های تشخیص قطعی بسیاری از سرطان‌ها است. در این روش، نمونه‌ای از بافت مشکوک برداشته شده و توسط متخصص پاتولوژی زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود.

این بررسی به شناسایی سلول‌های بدخیم، تعیین نوع تومور و ارزیابی برخی ویژگی‌های بافتی آن کمک می‌کند.

بسته به نوع ضایعه، ممکن است بررسی‌های تکمیلی مانند رنگ‌آمیزی‌های اختصاصی یا آزمایش‌های مولکولی نیز درخواست شوند.

بررسی مغز استخوان و مایع مغزی‌نخاعی

در برخی موارد مشکوک به سرطان‌های خون مانند لوسمی و لنفوم، پزشک ممکن است آسپیراسیون یا نمونه‌برداری از مغز استخوان را درخواست کند.

بررسی مغز استخوان اطلاعاتی درباره سلول‌های خون‌ساز و احتمال وجود سلول‌های بدخیم فراهم می‌کند.

همچنین در شرایط خاص، بررسی مایع مغزی‌نخاعی (CSF) برای ارزیابی احتمال درگیری سیستم عصبی مرکزی توسط برخی بدخیمی‌ها انجام می‌شود.

آزمایش پاپ‌اسمیر برای غربالگری سرطان دهانه رحم

آزمایش پاپ‌اسمیر (Pap Smear) روشی برای شناسایی تغییرات غیرطبیعی و پیش‌سرطانی سلول‌های دهانه رحم است.

در این روش، نمونه‌ای از سلول‌های دهانه رحم جمع‌آوری و برای بررسی آزمایشگاهی ارسال می‌شود. تشخیص به‌موقع تغییرات پیش‌سرطانی می‌تواند به پیشگیری از سرطان دهانه رحم کمک کند.

برای آشنایی با نحوه انجام و شرایط این آزمایش، می‌توانید صفحه بخش پاپ‌اسمیر آزمایشگاه پیشرو را مطالعه کنید.

آزمایش HPV DNA

آزمایش HPV DNA برای شناسایی انواع پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی انجام می‌شود. عفونت پایدار با برخی انواع پرخطر HPV یکی از عوامل اصلی ایجاد سرطان دهانه رحم است.

این آزمایش می‌تواند به‌تنهایی یا همراه با پاپ‌اسمیر، مطابق دستورالعمل‌های غربالگری و شرایط فرد، انجام شود.

مثبت شدن HPV به معنای ابتلای قطعی به سرطان نیست؛ بلکه نشان می‌دهد که ممکن است پیگیری یا بررسی‌های تکمیلی ضرورت داشته باشد.

بررسی تغییرات سلولی ناشی از این عفونت‌ها از کاربردهای مهم بخش سیتوپاتولوژی است.

آزمایش ایمونوهیستوشیمی (IHC) در تشخیص سرطان

ایمونوهیستوشیمی یا IHC یکی از روش‌های تخصصی بررسی نمونه‌های بافتی است که با استفاده از آنتی‌بادی‌های اختصاصی، وجود پروتئین‌های مشخص را در سلول‌ها شناسایی می‌کند.

این روش می‌تواند در موارد زیر کاربرد داشته باشد:

  • کمک به تعیین نوع و منشأ تومور
  • افتراق برخی تومورهای خوش‌خیم از بدخیم
  • بررسی ویژگی‌های مولکولی و پروتئینی بعضی سرطان‌ها
  • کمک به انتخاب درمان مناسب در بیماران خاص
  • ارزیابی نشانگرهایی مانند گیرنده‌های هورمونی و HER2 در سرطان پستان

در بخش ایمونوهیستوشیمی آزمایشگاه پیشرو، از این تکنیک برای بررسی تخصصی نمونه‌های بافتی و کمک به تشخیص دقیق‌تر بیماری‌ها استفاده می‌شود.

کدام آزمایش‌ها برای غربالگری سرطان مناسب هستند؟

غربالگری سرطان به معنای بررسی افراد بدون علامت برای شناسایی زودهنگام برخی سرطان‌ها یا تغییرات پیش‌سرطانی است.

برخلاف تصور رایج، انجام مجموعه‌ای از آزمایش‌های خون یا مارکرهای توموری برای همه افراد، روش استاندارد غربالگری تمام سرطان‌ها نیست.

از روش‌های شناخته‌شده غربالگری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • غربالگری سرطان دهانه رحم: آزمایش HPV و پاپ‌اسمیر، بر اساس سن و سابقه غربالگری.
  • غربالگری سرطان روده بزرگ: آزمایش خون مخفی در مدفوع (FIT یا FOBT) و کولونوسکوپی در افراد واجد شرایط. نتیجه مثبت آزمایش مدفوع معمولاً نیازمند بررسی با کولونوسکوپی است.
  • غربالگری سرطان پستان: ماموگرافی بر اساس سن و میزان خطر فرد.
  • بررسی سرطان پروستات: آزمایش PSA در افراد منتخب، پس از تصمیم‌گیری مشترک با پزشک.

سن شروع و فاصله انجام غربالگری به نوع سرطان، سابقه خانوادگی، عوامل خطر و دستورالعمل‌های پزشکی بستگی دارد.

آیا آزمایش خون می‌تواند سرطان را به‌طور قطعی تشخیص دهد؟

آزمایش خون می‌تواند تغییراتی را نشان دهد که احتمال بعضی بیماری‌های سرطانی را مطرح می‌کنند، اما در بیشتر موارد برای تشخیص قطعی سرطان کافی نیست.

برای مثال، افزایش تعداد گلبول‌های سفید ممکن است پزشک را به بررسی بیشتر از نظر لوسمی هدایت کند. همچنین افزایش بعضی مارکرهای توموری ممکن است در پیگیری بیماران مبتلا به سرطان اهمیت داشته باشد.

بااین‌حال، تشخیص نهایی اغلب به مجموعه‌ای از بررسی‌ها شامل معاینه بالینی، تصویربرداری، آزمایش‌های تخصصی و در بسیاری از موارد نمونه‌برداری بافتی نیاز دارد.

آمادگی قبل از انجام آزمایش‌های تشخیص سرطان

شرایط انجام آزمایش‌ها با توجه به نوع نمونه و آزمایش درخواست‌شده متفاوت است. بسیاری از مارکرهای توموری خون به ناشتایی نیاز ندارند، اما ممکن است پزشک یا آزمایشگاه برای برخی آزمایش‌های همراه، شرایط خاصی تعیین کند.

پیش از مراجعه لازم است داروهای مصرفی، مکمل‌ها، بیماری‌های زمینه‌ای و نتایج آزمایش‌های قبلی خود را به پزشک یا مسئول نمونه‌گیری اطلاع دهید.

همچنین در بیمارانی که مارکرهای توموری برای پایش درمان اندازه‌گیری می‌شوند، انجام آزمایش‌های متوالی با روش‌های قابل‌مقایسه و ترجیحاً در یک آزمایشگاه می‌تواند به تفسیر دقیق‌تر روند تغییرات کمک کند.

انجام آزمایش‌های تشخیص سرطان در آزمایشگاه پیشرو ستارخان

آزمایشگاه پاتوبیولوژی پیشرو در محدوده ستارخان تهران، با برخورداری از بخش‌های تخصصی هماتولوژی، بیوشیمی، سیتوپاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی، در بررسی آزمایشگاهی نمونه‌های مرتبط با بیماری‌های مختلف از جمله سرطان نقش دارد.

انتخاب آزمایش مناسب، تفسیر نتایج و تصمیم‌گیری درباره بررسی‌های تکمیلی باید توسط پزشک و با توجه به شرایط اختصاصی هر بیمار انجام شود.

برای اطلاع از امکان انجام آزمایش موردنظر، نوع نمونه مورد نیاز و شرایط آماده‌سازی می‌توانید با آزمایشگاه پیشرو تماس بگیرید.

آدرس: تهران، میدان توحید، خیابان ستارخان، نرسیده به باقرخان، کوچه شادی، پلاک ۶

شماره تماس: ۰۲۱۶۶۵۶۲۰۰۰

سوالات متداول درباره آزمایش‌های تشخیص سرطان

آیا آزمایش CBC سرطان را نشان می‌دهد؟

آزمایش CBC می‌تواند برخی تغییرات مرتبط با سرطان‌های خون را نشان دهد، اما به‌تنهایی برای تشخیص قطعی سرطان کافی نیست. در صورت مشاهده نتایج مشکوک، پزشک ممکن است آزمایش‌های تخصصی بیشتری درخواست کند.

آیا بالا بودن مارکرهای توموری به معنای سرطان است؟

خیر. برخی بیماری‌های خوش‌خیم، التهابات و شرایط طبیعی بدن نیز می‌توانند باعث افزایش مارکرهای توموری شوند. نتیجه باید در کنار سایر یافته‌های پزشکی تفسیر شود.

بهترین آزمایش خون برای تشخیص سرطان چیست؟

آزمایش خون واحدی برای تشخیص همه انواع سرطان وجود ندارد. انتخاب آزمایش به نوع سرطان مشکوک، علائم و عوامل خطر بیمار بستگی دارد.

آیا برای آزمایش مارکرهای سرطانی باید ناشتا بود؟

بسیاری از مارکرهای توموری خون نیاز به ناشتایی ندارند، اما شرایط آماده‌سازی ممکن است بر اساس نوع آزمایش و سایر آزمایش‌های هم‌زمان متفاوت باشد.

آیا نتیجه طبیعی آزمایش خون، سرطان را رد می‌کند؟

خیر. برخی بیماران مبتلا به سرطان ممکن است نتایج طبیعی در آزمایش‌های عمومی خون داشته باشند. در صورت وجود علائم مشکوک، بررسی‌های تشخیصی باید مطابق نظر پزشک ادامه یابد.